PDF

Τους τελευταίους 2 μήνες προωθείται άλλο ένα πακέτο μέτρων στο πλαίσιο του τελευταίου μνημονίου (μέχρι το επόμενο φυσικά): το “νέο ασφαλιστικό”. Με μία σειρά μαζικών κινητοποιήσεων εργαζόμενοι/ες, αυτοαπασχολούμενες/οι και αγρότες έρχονται αντιμέτωποι με ό,τι η κυβέρνηση ονομάζει “προστασία των οικονομικά αδύναμων” και “εγγύηση των συντάξεων”.

Πολλά έχουν ακουστεί για το συγκεκριμένο:
“Οι μόνοι που διαμαρτύρονται είναι κάποιοι κλάδοι γιατί ήταν “προνομιούχοι” και “Ο λαός και η νεολαία χρειάζεται να στηρίξουν τη “θετική πρόταση” ή έστω να μπούν ήσυχα-ήσυχα σε “διάλογο”…

Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική! Το ασφαλιστικό δεν αφορά μόνο τις συντάξεις, που σε πολλούς φαίνονται μακρινή προοπτική! Οι αλλαγές στο ασφαλιστικό δεν πλήττουν μόνο κάποιους κλάδους, και πολύ περισσότερο δεν αφορούν τα “ρετιρέ”! Όλοι οι νέοι/ες (και μη) εργαζόμενοι/ες πλήττονται από την άμεση αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών. Όλοι οι νέοι/ες εργαζόμενοι/ες θα χρειάζεται να συμπληρώσουν τα 67 για την (όποια) σύνταξη (πχ για να πάρει κανείς σύνταξη στα 62 καλείται να εργάζεται ασφαλισμένος ανελλιπώς από τα …22). Για όλους τους νέους/ες εργαζόμενους/ες θα ισχύσει η μείωση των συντάξεων, με την άμεση κατάργηση επικουρικών συντάξεων και εφάπαξ ενώ και την εισαγωγή σειράς προυποθέσεων για την υποτιθέμενα “εγγυημένη” εθνική σύνταξη των 384 ευρώ. Όλοι/ες όσοι/ες σήμερα εργάζονται -και ειδικά όσοι σήμερα ξεκινούν εργασία- δέχονται καθολική επίθεση, καθώς για εκείνους/ες πρόκειται να εφαρμοστεί το σύνολο των αντιδραστικών τομών από την αρχή της εργασίας… Η αύξηση της ανασφάλιστης εργασίας θα σημαίνει μη πρόσβαση στη δημόσια περίθαλψη, η οποία θα χρηματοδοτείται ακόμα λιγότερο από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Για συγκεκριμένους κλάδους, τα πράγματα είναι (απλά) ακόμα χειρότερα: Η πρόταση της κυβέρνησης μειώνει τις αποδοχές των εργαζόμενων με μπλοκάκι, που σε μεγάλη πλειοψηφία είναι ουσιαστικά μισθωτοί, καθώς δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου της απόδοσης των πολυδιαφημισμένων “εργοδοτικών εισφορών” που εισάγονται και αυτές πρόκειται να βαραίνουν αποκλειστικά τους εργαζόμενους. Απειλεί να πετάξει τους νέους/ες εκτός μίας σειράς επαγγελμάτων, αφού οι εισφορές ακόμα και για άνεργους μηχανικούς, δικηγόρους και άλλους “επιστήμονες” είναι εξοντωτικές. Ωθεί στη χρεωκοπία τους νέους αγρότες με το σχεδιασμό για σταθερή αύξηση των εισφορών τους για τα επόμενα χρόνια, σε μία πραγματικότητα που ήδη είναι “στον αέρα” η οικονομική τους επιβίωση. Ας μην ξεχνάμε, ότι για συγκεκριμένες μερίδες (όπως μετανάστες και γυναίκες) η ανασφάλιστη και επισφαλής εργασία είναι ακόμα πιο μαζική και οι επιπτώσεις των σκληρών αυτών αλλαγών ακόμα πιο απάνθρωπες! Η δική μας γενιά, η γενιά που τα τελευταία χρόνια καλείται με τον πιο επιθετικό τρόπο να πληρώσει τα “σπασμένα” μιας κρίσης που δεν δημιούργησε, είναι και πάλι στο στόχαστρο!

Με λίγα λόγια, το “νέο ασφαλιστικό” συμπληρώνει την μαύρη εικόνα του μέλλοντος που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, από κοινού με το σύνολο του μνημονιακού πολιτικού συστήματος και με τις κατευθύνσεις των δανειστών της ΕΕ και του ΔΝΤ μας ετοιμάζουν. Ήδη βιώνουμε την πραγματικότητα των ατομικών συμβάσεων εργασίας, των “πρακτικών”, των voucher και κάθε μορφής ελαστικής εργασίας που νομιμοποιήθηκε στο όνομα της κρίσης, την συνεχή απειλή της ανεργίας και της απόλυσης, βλέπουμε όλο και περισσότερους συνομηλίκους μας να φεύγουν στο εξωτερικό. Με το νέο ασφαλιστικό -και τη συνέχιση των μνημονιακών μέτρων- φαίνεται ότι αυτό δεν τους είναι αρκετό: Η “μαύρη”, ανασφάλιστη εργασία θα είναι ο κανόνας για ακόμα περισσότερους από εμάς. Για τους υπόλοιπους, η ανεργία και η μετανάστευση θα αποτελούν τις πιο πιθανές “επιλογές”. Η πρόσβαση στην περίθαλψη θα είναι δικαίωμα για όλο και λιγότερους. H οικονομική κατάσταση των οικογενειών μας θα γινεί -ακόμα- χειρότερη, με τη μείωση των συντάξεων των μεγαλύτερων. Και όταν θα σταματήσουμε να εργαζόμαστε, μόνη “εγγύηση” θα είναι η απειλή της ακόμα μεγαλύτερης φτώχειας, καθώς δεν θα έχουμε μαζέψει αρκετά στην ατομική “επένδυση” που πλέον θα αποτελεί η ασφάλιση…

“Και η βιωσιμότητα των ταμείων;” Θα αναρωτηθούν οι πιο “καλοπροαίρετοι”; “Μα δεν είναι εφικτό κάτι καλύτερο…” θα βιαστούν να συμπληρώσουν.

Η κατάσταση δεν έφτασε τυχαία μέχρι εδώ: Για ακόμα μια φορά πρέπει οι εργαζόμενες/οι να πληρώσουν, όταν οι οφειλές των επιχειρήσεων στα ταμεία λόγω ανείσπρακτων εισφορών έχουν φτάσει τα 22 δισ. ευρώ, ενώ εκείνες του κράτους τα 10 δισ.! Ας μην ξεχνάμε, τα 70 δις ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010 και ότι τα εναπομείναντα αποθεματικά των ταμείων “κουρεύτηκαν” το 2013 κατά 13 δισ. (με το PSI). Η πρόταση της κυβέρνησης βέβαια κάθε άλλο παρά βιώσιμη είναι: τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης συνδέονται με το προσδόκιμο επιβίωσης και θα αναθεωρούνται κάθε τρία χρόνια, ενώ τίθεται δημοσιονομικός στόχος περιορισμού των συνταξιοδοτικών δαπανών. Έτσι, ενώ οι συνταξιοδοτικές δαπάνες θα αυξηθούν μόνο κατά 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, οι συνταξιούχοι θα έχουν αυξηθεί κατά 70%! Επιπλέον στο “βιώσιμο” κυβερνητικό σχέδιο η “εγγυημένη” σύνταξη συνδέεται με το ΑΕΠ και τους δημοσιονομικούς στόχους (που δεν αναμένεται να πάνε και πολύ καλά)! Είναι προφανές, ότι σε μια μνημονιακή πολιτική που σταθερά γεννά ανεργία, τα έσοδα των ταμείων θα μειώνονται με ανάλογο τρόπο. Επόμενο βήμα θα είναι η επόμενη “σκληρή αλλά αναγκαία” αλλαγή στο ασφαλιστικό… Ήδη υπάρχουν αναφορές στον “τρίτο πυλώνα” του ασφαλιστικού συστήματος, που δεν είναι άλλος από την ιδιωτική ασφάλιση, ώστε να παραχωρηθεί άλλο ένα πεδίο κερδοφορίας στις μεγάλες επιχειρήσεις!

Ας μην ξεχνάμε, ότι όσα περιγράφονται παραπάνω δεν είναι παρά η πρόταση της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές. Ήδη από τα καθεστωτικά ΜΜΕ πυκνώνει ο λόγος ότι αυτή “δεν γίνεται δεκτή”, προφανώς για να προωθηθεί τελικά ένα ακόμα πιο σκληρά νεοφιλελεύθερο σχέδιο νόμου.

Παράλληλα, έχουμε χορτάσει από λόγια σε σχέση με την “απουσία εναλλακτικής”. Δεν θα διαπραγματευθούμε για ελαφρύνσεις στη βάση του απαράδεκτου “νέου ασφαλιστικού”, αλλά θα παλέψουμε για την απόσυρσή του! Δεν θα αποδεχθούμε μισθούς και συντάξεις πείνας μπροστά στην τρομοκρατία για την απουσία οποιουδήποτε μισθού ή σύνταξης. Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι, γιατί αν το κάνουμε δεν πρόκειται να το ξανασηκώσουμε “όταν έρθει η ανάπτυξη”αλλά θα ανατρέψουμε τώρα παλιά και νέα μνημόνια!

Σε αυτό τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι: πλάι μας μπορούν να βρεθούν όχι μόνο οι εργαζόμενοι των κλάδων που ήδη βγαίνουν στο δρόμο, σειρά αγωνιζόμενων σωματείων, πρωτοβουλιών και συλλογικοτήτων γειτονιάς, αλλά και το σύνολο του λαού, που άλλωστε πλήττεται βάναυσα από το ασφαλιστικό και την πολιτική των μνημονίων. Μόνο αν σπάσουμε τους διαχωρισμούς μεταξύ μας, αν παλέψουμε από κοινού, αν δούμε τι μας ενώνει ανεξαρτήτως φυλής, καταγωγής και φύλου, με μαζικό και ενωτικό αγώνα μπορούμε να νικήσουμε!

Υπάρχει άλλος δρόμος! Ένας δρόμος αγώνα απέναντι σε όσους τσακίζουν το παρόν και καταστρέφουν το μέλλον μας: την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που βαφτίζει “ελπίδα” τα μνημόνια, τους συμπολιτευόμενους και “αντιπολιτευόμενους” υποστηρικτές των μνημονίων, τα δεσμά της Ευρωζώνης και των συνθηκών της Ε.Ε. Ένας δρόμος ρήξης αλλά και αγώνα ο μόνος εφικτός για να υπάρξει μέλλον, για να μην γίνουμε άλλη μία “χαμένη γενιά”.

Δε θα μείνουμε αμέτοχοι/ες!

Να γίνουμε η γενιά της ρήξης! Όχι της φτώχειας και της υποταγής!

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ!